غار نشینی

غار نشینی

غار نشینی ، پس از نابودی جنگل های خرم و سرسبز و کم شدن مواد گیاهی و سرد شدن هوا انسان های بدوی به سوی غار ها روانه شدند . و در طول زمستان و دیگر ایام که هوا سرد بود ، در آنجا اقامت می کردند و تنها روز های برای صید و شکار به بیرون می آمدند .

اکثر اوقات سکونت انسان در غار یا به عبارتی غارنشینی به آسانی صورت نمیگرفت بلکه بین او و برخی حیوانات وحشی که به غار پناه می بردند جنگ و درگیری پدید می آمد و چه بسا انسان گاه موقتا تسلیم و مغلوب می شد .

جایگاه او پس از تصاحب غار در مدخل آن قرار داشت ، زیرا در اعماق غار روشنایی و هوا به حد کافی نبود علاوه بر آن از پناهگاه های زیر تخته سنگ ها و حفره های زمین نیز استفاده می کردند و چون در آنجا از آزار و حمله جانداران درنده ایمن نبودند حصار هایی از بوته ها ، شاخه و تنه درختان و یا بوسیله سنگ درست می کردند .

در ایامی که هوا رو به اعتدال میرفت در پی گله های شکار به سوی دشت روان ، و در کنار رودخانه ها و چشمه ها ساکن می شدند و هر گروهی حوزه ای برای شکار داشت .

ابزار ها و غارنشینی

ابتدا به خاطر اینکه هنوز دارای ابزار های پیشرفته نبودند به صورت گروهی به شکار می رفتند زیرا یک فرد به تنهایی نمیتوانست از عهده شکار حیوانات گریز پا و وحشی بربیاید . همین امر یعنی گروهی رفتن به شکار سبب پیدایش روابط جدید و اجتماعی گردید که در بطن خویش شامل تهیه نقشه و برنامه برای شکار و تقسیم کار اجتماعی و تشکیلات و نظم برای اجرای برنامه می شد و به تدریج مغز انسان برای رویارویی با اتفاقات و حوادث آنی آماده میگردید .

غار نشینی

این مجموعه تجارب که در ضمن کار حاصل میگشت ، او را به نقائص سازماندهی و اشکال ابزار های آگاه مینمود و هر تجربه انگیزه و قدمی بود برای ساختن ابزار های بهتر و ابداع شیوه های نوین و مفیدی که کار صید را آسان گرداند و لزوم همکاری و برقرار کردن ارتباط عاملی موثر در تکامل زبان بود .

بسیاری از اوقات ، گروه های انسانی با حرکت و کوچ گله های حیوانی ، مجبور به کوچ می شدند و همواره مسکنی را بر میگزیدند که به چراگاه حیوانات نزدیک تر باشد . زیرا زندگی او در این مقطع شدیدا وابسته حیوانات بود . چون به غیر از گوشت آن که برای خوراک مصرف می شد . از پوستش پوشاک و از شاخ و استخوان هایش ابزار می ساختند .

چنانکه در بین ابزار های آنها تعداد بیشماری لیسه سنگی یافت شده که نشان میدهد برای تمیز کردن پوست حیوان پس از شکار بکار میرفته است و احتمالا پوست حیوانات را برای نگهداری آذوفه و آب هم مورد استفاده قرار می دادند .

زندگی اجتماعی ، غار نشینی

از زندگی اجتماعی آن هنگام مدارک اندکی در اختیار است ، اما مشخص شده که مانند سابق در گروه های خویشاوند زندگی می کردند و به علت لزوم گروهی بودن شکار نیاز به یک برنامه مشترک برای کار و رهبری گروه و جامعه و نیز هماهنگ سازی فعالیت ها ، احساس می شد .

شکار به عهده مردان بود زیرا اینکار نیاز به جسمی قوی و سخت داشت و هم نگهداری کودکان که لزوم ماندن زنان در سکونتگاه را ایجاب می کرد .

زنان به غیر از نگهداری از کودکان به جمع آوری دانه های و گیاهان خوراکی پیرامون محل سکونتشان و احتمالا دباغی پوست حیوانات شکار شده و نگهداری آتش و طبخ غذا را نیز بر عهده داشتند .

همانگونه که ساخت لوازم منزل را به خاطر تجربه زنان انجام میدادند تولید ابزار ای شکار هم مختص مردان بود و چه بسا پیرمردان و کسانی که به علت ناتوانی دیگر قادر نبودند به شکار بروند به این کار مشغول می شدند .

بر اساس ابزار های کشف شده در جلو غار ها در این بین افرادی وجود داشتند که تسلط و مهارت بیش تری نسبت به بقیه داشتند و شغل آنها ابزار سازی بوده است .

مهارت در تولید ابزار کار آسانی نبود و در زمانی اندک صورت نگرفت بلکه طی تکامل و هزاران سال بوجود آمده است .

ادامه داستان و تکامل ، غار نشینی

اگر آغاز غار نشینی را مبدا پیدایش زندگی نوین اجتماعی انسان فرض کنیم ، در این مرحله بیش از نود و نه درصد همه زمانیکه از آغاز تا امروز طول کشیده را در بر میگیرد و در این مرحله بود که دو روند در جوار هم جریان داشت . نخست تکامل ارگانیک انسان و سپس تکامل ابزار ها و اندیشه های او است .

یکی از مهمترین اکتشافات بشر یعنی کشف آتش در این مرحله بوقوع پیوست . اهمیت و نقش آتش چنان بود که در بین همه اقوام و ملل ، افسانه ها و اساطیری درباره عظمت آن پدید آمد و درآن ، آتش را هدیه خدایان دانسته اند که باعث خوشبختی انسان شد .

بر پایه اساطیر یونانی ، پرومته آتش را مخفیانه از زئوس دزدید و آنرا به خاطر سعادت انسان به او تقدیم نمود و برای اینکه از سوی خدایانی که خواهان سعادت انسان نبودند ، مجازات شد .

افسانه های استرالیایی نیز حاکی از آنست که کلاغ آتش را از آسمان برای بشر به ارمغان آورد . هندیان و ایرانیان نیز آتش را گرامی می داشتند و معتققد بودند که نباید آنرا آلوده نموده و هیچ چیز آلوده ای را نباید در آن انداخت .

تاریکی و ترس انسان ، غار نشینی

در واقع آتش را باید شایسته چنین مقامی دانست ، زیرا علاوه بر آنکهن در طبخ غذا و ساختن ابزار های سنگی و فلزی انسان را یاری مینمود . برای ایجاد روشنایی و نور و غلبه انسان بر ظلمت که همواره باعث ترس او بوده منت عظیمی بر او نهاد .

کیفیت کشف آتش چندان مشخص نیست و احتمالا در مناطق گوناگون ؛ عوامل مختلفی را همچون آتش گرفتن جنگلی بر اثر رعد و برق و یا مواد مذاب آتش فشان ها و بالاخره برخورد سنگ های آتشزنه میتوان در نظر داشت .

ابتدا چون آتش برپا کردن را نمیدانستند پس از یافتن آنرا حفظ میکردند و هر کس لازم داشت از آتش عمومی استفاده میکرد . شواهدی دال بر این مطلب یافت شده ، منجمله در شکونتیان چین خاکستر باقی مانده از آنتشدانی ، چند متر ارتفاع داشت .

یکی از عملکرد های مهم آتش کده ها در زمانی که همه شیوه بر پا کردن آتش را نمیدانستند همین بود و هنگامیکه میخواستند یک آبادی بنا کنند ، ابتدا در وسط آتشکده و سپس در اطراف آن خانه سازی میکردند و مردم علاوه بر انجام مراسم و آداب دینی از آتش آتشکده نیز استفاده می کردند . که ظاهرا آوردن آتش به خانه توسط پسر خانه انجام می شد .

کلام پایانی

کم کم پس از سپری شدن سالیان زیاد اکثرا شیوه آتش افروختن را یاد گرفتند و در مناطقی که چوب زیاد بود مثل استرالیا از ساییدن دو قطعه چوب به یکدیگر آتش برپا میکردند و در مناطقی که نزدیک به سنگ های آتش زنه بود با زدن دو سنگ به هم آتش را روشن می کردند .

بعد از روش کردن آتش و برای پختن گوشت سنگ ها را دور هم جمع آوری میکردند و گوشت را روی آنها قرار می دادند تا خوب پخته شود . مقاله فوق برگرفته از کتاب روند شکل گیری شهر و مراکز مذهبی در ایران نوشته آقای سلطان زاده بوده است که امیدواریم مورد پسند بوده باشد .

باعث افتخار ما است اگر از قسمت فروشگاهی وب سایت ماسیا برند تولید کننده زیوآلات صدفی و جواهرات صدفی ( قدیمی ترین جواهر بشر ) دیدن نمائید .

به پیج اینیستاگرام ماسیا بپیوندید ..

ماسیا

ماسیا اولین برند تولید کننده زیورآلات صدفی در ایران می باشد

ارسال دیدگاه

تمامی حقوق این سایت متعلق به ماسیا می باشد